~@~_เก้าอี้หวายกับชายชราที่รอคอย_~@~
เก้าอี้หวายกับชายชราที่รอคอย
เก้าอี้หวาย...ชายชรา...แววตาหมอง
นั่งเหม่อมองทอดอาลัยใจเงียบเหงา
กับความหวังที่เจือจางและบางเบา
บนเก้าอี้ตัวเก่าที่ผุพัง
บทเพลงเศร้าเคล้าพรมสายลมผ่าน
จิตร้าวรานครุ่นคิดถึงความหลัง
ภาพอดีตครั้งเก่าที่เยาว์ยัง
กาลเวลาเริ่มกลบฝังให้ลางเลือน
เก้าอี้หวาย...ชายชรา...ณ.ที่เก่า
สายลมเล้าพาใบไม้ให้กลาดเกลื่อน
เฝ้ารอคอยลูกยามาเยี่ยมเยือน
หลายปีเคลื่อนไม้ผลัดใบไร้ข่าวคราว
ครั้งปีใหม่หมายใจได้เห็นเจ้า
เตรียมของข้าวไว้เผื่อเสื้อกันหนาว
จวบสงกรานต์ลำดวนบานดูพร่างพราว
ดอกไม้ขาวแซมบายศรีที่หม้ายคอย
เก้าอี้หวาย...ชายชรา...น้ำตาเอ่อ
สายลมเพ้อลำดวนดวงล่วงหล่นผล็อย
สุดจะฝืนคืนเดือนที่เลื่อนลอย
กับเวลาที่เหลือน้อยนับนาที
หวังได้ฟังเรื่องราวเจ้าประสบ
หวังเจ้าพบความสำเร็จในหน้าที่
หวังเห็นเจ้าเนื้อเย็นเป็นคนดี
จะหลับตาบนเก้าอี้อยู่ที่เดิม
